Het einde van ons avontuur
17 jaar geleden
donderdag 5 maart 2009
Baobabjuice
Hallo Belgen,
Hier zijn we weer, met onze avontuurtjes in Kololi!
Vrijdag was een bewogen dag. We kwamen toe op school en de contractor zei dat we niet in onze klas konden, want ze waren beton aan het gieten. Dusja daar sta je dan met ongeveer 70 kinderen. Het ging er wat hectisch aan toe! Uiteindelijk hebben we 2 uur les gegeven aan onze kleintjes, daarna werden ze naar huis gestuurd. We hebben dan geholpen in Level 2. Er was ook een vergadering gepland waar we enkele probleempjes gingen bespreken met leraar L., maar die kwam niet opdagen die dag, dus… een korte vergadering. Daarna zijn we met Matty naar Serekunda geweest. We hebben er stoffen gekocht om Rappa’s en Afrikaans pak te maken, lachen lachen lachen… hectisch hectisch hechtisch!! We keerden terug met een ‘superdeluxe’ wagen, hahaha, hij bracht ons rechtstreeks naar de kleermaker. Wat een rit, veel zandwegen en veeeeeel bobbels en dit met een auto waarvan de deur vast hing met een touwtje . We zaten precies in ‘den Efteling’
Zaterdag was a heavy day for the stomach, in de namiddag hadden we een verjaardagsfeestje van het zoontje van leerkracht Aisha. Heeeeel lekker eten en twee drankjes Baobabjuice (veel te zwaar en dus heavy in the stomach). Hun verjaardagsfeestjes zijn hier best wel vreemd. Eerst eten en daarna moet je eigenlijk dansen… terwijl al de mannen die aanwezig zijn maar naar je zitten te kijken… we vinden het een beetje ongemakkelijk. We waren allemaal mooi opgekleed in Afrikaanse kledij met onze rappa’s, zalig om te dragen!!! Na verjaardagsfeestje 1 komt verjaardagsfeestje 2. Van een contrast gesproken, we gingen met Mariama en ledy ernaar toe. Wat een kast van een huis, waw zeg! Heel raar we kregen daar het ene eten achter het andere. Eerst een soort soep met krab, aardappelen, casava… niet zo lekker, daarna een zakje met kroepoek en popcorn. Daarna opnieuw Baobabjuice!!! (heavy in the stomach, part 2), daarna in een doosje een stuk kip met ajuinen, raar, daarna nog een frisdrankje. Echt een suikerboost!!!! We stonden allemaal strak van de suiker Wetende dat we echt geen honger meer hadden door het vorige feestje, dus hebben we het maar mee naar huis genomen (iedereen deed dit). Na de race van eten (want je had gewoon geen tijd om het op te eten voor het andere er al was) ging iedereen meteen naar huis. We snapten er niets meer van, dusja zijn dan ook maar vertrokken. Als echte suikerspinnen zijn we doodmoe in ons bedje gekropen.
Zondagmorgen hebben we nog tegen elkaar gezegd ‘allé wat gaat het vandaag zijn’ enja daar had je het al. In de loop van de namiddag, Sofie en ik, flink bezig aan ons eindwerk, belde Matty dat we allemaal vlug naar het schooltje moesten komen. Op de eerste verdieping hebben we een klaslokaal, dit staat vol met al het ingezamelde materiaal (die via een container van België naar Banjul is overgebracht), waarvan we zeker de sleutel moesten meenemen. Wij allemaal een beetje geschrokken en haasten ons naar de school. Onderweg kwamen we Modou tegen (onze huisbaas), hij kwam juist van het schooltje en zei dat er geen probleem meer was, het was maar een klein probleempje. Sofie en ik al alle 2 nat van het zweet, niet echt ideaal weer hier om te lopen in dat weer . Uiteindelijk hebben ze ons opnieuw opgebeld dat we naar het schooltje moesten gaan, blijkbaar was er al een paar keer ingebroken in dit lokaal en waren er spullen weg. Dus wij weer op weg naar het schooltje. Uiteindelijk hebben we nieuwe sloten gehangen en wachten af, hopelijk gebeurd het niet opnieuw! We hebben wel gemerkt dat er enkele dozen weg zijn. Best wel jammer als je weet dat het veel tijd en geld heeft gekost om het te verzamelen en naar hier te krijgen! We waren er allemaal niet goed van en zijn er dan maar eentje gaan drinken.
Maandag, wij met volle moed, nieuwe dag, nieuwe week, nieuwe energie, jammer genoeg was het maar van korte duur! Op school verliep alles goed. Berdine was die dag ziek, dus bleef thuis. Na schooltijd kwamen we terug en had ze een mooi verhaal om te vertellen. Ze lag in haar bed en hoorde heel veel lawaai aan de deur… Uiteindelijk stond ze op, keek ze wat er gebeurde en zag dat de huismeid daar met een hele grote bos sleutels stond en de sleutels ook aan het proberen was! Berdine riep haar en ze schrok nogal. Ze kwam dan af met een verhaal dat wij haar hadden gezegd dat ze ziek was, ook al hadden we haar die dag nog niet gezien, en bla bla bla… Wij allemaal geschrokken!! Sofie en ik gingen vlug kijken in ons appartement. We kwamen de slaapkamer binnen en ik zag meteen dat er iets niet klopte. Aan mijn kant van het bed was de muskitonet helemaal los ( wij doen dit iedere morgen mooi dicht tegen enig ongedierte), er lag zand, aarde naast mijn hoofdkussen en mijn MP3 speler, die onder mijn hoofdkussen ligt, lag op mijn muskitonet helemaal bloot! Wo Sofie en ik alle 2 wat in paniek. Wij naar de huismeid om te vragen of er iemand in ons appartement was geweest, maar ze zei nee! Ik vroeg dan of Modou thuis was, we hebben dan ‘de plaats van delict’ getoond en heeft Berdine ook haar verhaal verteld! Echt mottig, we hebben al zoveel leuke momenten gehad met de huismeid en dan zij die zoiets doet….Pff, Sofie en ik, alle 2 een hele dag nog wat aangegrepen en boos. Ondertussen hebben we nog altijd niet tegen haar gesproken, maar Modou zegt dat ze een andere huismeid zoeken, vinden ze die, dat zij weg moet! Het is nu iedere dag alles goed wegsteken in de koffers en die sluiten. Er is wel niks weg, maar ons gevoel van veiligheid vertoond toch wel enige schrammetjes! Gisteren (dinsdag) zijn we na de school, de primary school gaan bezoeken. Waren eerst onder de indruk, maar na een tijdje hadden we het wel gehad. Die school heeft 33 klassen, we hebben bijna iedere klas bezocht! In iedere klas werden we voorgesteld en konden we eens rondkijken… ja na zo’n 20 klassen waren we het wel beu . Hun manier van werken kunnen we volledig vergelijken als bij ons in school. Op de foto’s ga je ons ook zien staan in onze afrikaanse pakjes!! Leuk hé, we gaan ze straks aandoen (er is hier namelijk binnen een uurke een groot verjaardagsfeest voor Sofie, Hanne en lerares Matty)! Het is dus woensdag vandaag en Sofie en Matty verjaren morgen, Hanne haar verjaardag was vorige week. Er komen ongeveer tussen de 20 en 25 man, maarja we denken dat er wel meer op af zullen komen! We hebben juist enkele uren gekookt, zo’n 12 kilo kip, kilo’s ajuinen…. en natuurlijk niet te vergeten: baobabjuice! Kga niet verder vertellen, want krijg het water in de mond! Verslagje van het feestje volgt later!
We verschieten dat onze blogberichten altijd zo lang zijn, maarja er gebeurd hier ook wel iedere dag iets!
Groetjes daar in, het hopelijk al iets warmer, België!
Hier iedere dag een beetje warmer!
Dikke zoenen van 2 Afrikaanse lady’s in wording!
donderdag 26 februari 2009
HAPPY HOUR !!!!
Salaam maleikum? Maleikum salaam !!
Hoe is het daar ? Hier alles op en top in orde !! Tijd voor een kort week verslagje, want we komen in het weekend waarschijnlijk niet meer op internet!
Maandag is er niet meteen iets spannends/speciaals gebeurd. We hebben het rustig gehouden en goed voor school gewerkt.
Dinsdag daarentegen was andere koek. Tijdens de break vroeg Suliman aan ons of we na de break met hem mee naar de ziekenboeg wilden gaan. Deze ziekenboeg wordt ook gesponsord door Picca. De vrouw die hier verantwoordelijk voor was, vroeg onze hulp. Suliman zei dat we enkele bijsluiters voor haar moesten vertalen, zodat ze de medicijnen daar aanwezig, correct kon gebruiken. Elien en ik vonden dit geen probleem. MAAR toen we daar aankwamen, stonden er vele vrouwen met kinderen op ons te wachten. Zij hadden allemaal last van iets en wij moesten hen de juiste medicijnen geven. What the hell? De ene had last van diarree, de andere had wonden, … wij moesten er maar voor zorgen dat iedereen beter was. Alsof wij dokters zijn? Niet dus. Elien en ik waren hier dus zeker niet mee gediend, maarja, we konden niet echt anders, want de mensen rekenden op onze hulp. Het is dan ook ‘zielig’ dat je ze gewoon terug naar huis stuurt of hen zegt dat ze naar het ziekenhuis moeten gaan. De meeste mensen hebben hier geen geld voor… Wij onze ‘taak’ maar gedaan, en zijn daarna meteen terug naar de school geweest. Vrijdag op de teachersmeeting, gaan we aan hen duidelijk maken dat we dit niet langer willen. We zijn naar hier gekomen om les te geven en niet om doktertje te spelen.
In de namiddag zijn we even naar de ‘craftmarket’ geweest voor een cadeautje voor Hanne, die de volgende dag verjaarde. Uiteindelijk hebben we dan ook maar iets voor onszelf gekocht, aangezien de cadeau dan goedkoper was. We zijn en blijven vrouwen eh! :-)
Woensdag was het dan de birthdaybash van Hanne :-). Ze was heel content met haar cadeau, dus wij ook eh !! We zijn dan ’s avonds nog eens goed gaan eten !! Mannekes zo lekker !! :-)
We zijn trouwens een keertje gaan kijken naar het Senegambia hotel, omdat het hier echt wel een sjiek hotel is, dus mama en papa, sjieke keet hoor !! We gaan wel een paar keertjes komen zwemmen !! hihi We zijn er eigenlijk gewoon binnengewandeld, en het was geen probleem. De kerels aan de ingang zagen 6 nice ladies en we mochten direct naar binnen. We vroegen ons af hoe het zat met het buffet, haha :-)uiteindelijk zijn we toch maar niet gaan eten daar. Was een beetje boertig denk !
Vandaag was het een vermoeiende dag op school. De eerste twee uren waren echt vermoeiend !! maar het laatste uurtje was wel ok !! :D
Zo, ons klein weekverslagje !!! alvast een hele leuke week gehad !! Hopen dat dit zo blijft.
We realiseren ons wel dat het hier echt gigantisch snel voorbij gaat, het is al weer donderdag !! Jonges toch !! Voor we het weten, zal het hier al gedaan zijn en zijn we terug thuis !! daar mogen we nu nog niet te veel aan denken, want we amuseren ons echt wel !!
Oh ja, nog even een korte toelichting voor de titel. Als we hier rondlopen in Senegambia en langs de cafés lopen, proberen ze ons hier binnen te lokken door te zeggen dat het een happy hour is. De drank is dan aan halve prijs. Het is hier dan happy hour van 12 ’s middags tot ’s avonds laat. Feesten maar, haha
Dikke kus
Aisha and Sofia
Hoe is het daar ? Hier alles op en top in orde !! Tijd voor een kort week verslagje, want we komen in het weekend waarschijnlijk niet meer op internet!
Maandag is er niet meteen iets spannends/speciaals gebeurd. We hebben het rustig gehouden en goed voor school gewerkt.
Dinsdag daarentegen was andere koek. Tijdens de break vroeg Suliman aan ons of we na de break met hem mee naar de ziekenboeg wilden gaan. Deze ziekenboeg wordt ook gesponsord door Picca. De vrouw die hier verantwoordelijk voor was, vroeg onze hulp. Suliman zei dat we enkele bijsluiters voor haar moesten vertalen, zodat ze de medicijnen daar aanwezig, correct kon gebruiken. Elien en ik vonden dit geen probleem. MAAR toen we daar aankwamen, stonden er vele vrouwen met kinderen op ons te wachten. Zij hadden allemaal last van iets en wij moesten hen de juiste medicijnen geven. What the hell? De ene had last van diarree, de andere had wonden, … wij moesten er maar voor zorgen dat iedereen beter was. Alsof wij dokters zijn? Niet dus. Elien en ik waren hier dus zeker niet mee gediend, maarja, we konden niet echt anders, want de mensen rekenden op onze hulp. Het is dan ook ‘zielig’ dat je ze gewoon terug naar huis stuurt of hen zegt dat ze naar het ziekenhuis moeten gaan. De meeste mensen hebben hier geen geld voor… Wij onze ‘taak’ maar gedaan, en zijn daarna meteen terug naar de school geweest. Vrijdag op de teachersmeeting, gaan we aan hen duidelijk maken dat we dit niet langer willen. We zijn naar hier gekomen om les te geven en niet om doktertje te spelen.
In de namiddag zijn we even naar de ‘craftmarket’ geweest voor een cadeautje voor Hanne, die de volgende dag verjaarde. Uiteindelijk hebben we dan ook maar iets voor onszelf gekocht, aangezien de cadeau dan goedkoper was. We zijn en blijven vrouwen eh! :-)
Woensdag was het dan de birthdaybash van Hanne :-). Ze was heel content met haar cadeau, dus wij ook eh !! We zijn dan ’s avonds nog eens goed gaan eten !! Mannekes zo lekker !! :-)
We zijn trouwens een keertje gaan kijken naar het Senegambia hotel, omdat het hier echt wel een sjiek hotel is, dus mama en papa, sjieke keet hoor !! We gaan wel een paar keertjes komen zwemmen !! hihi We zijn er eigenlijk gewoon binnengewandeld, en het was geen probleem. De kerels aan de ingang zagen 6 nice ladies en we mochten direct naar binnen. We vroegen ons af hoe het zat met het buffet, haha :-)uiteindelijk zijn we toch maar niet gaan eten daar. Was een beetje boertig denk !
Vandaag was het een vermoeiende dag op school. De eerste twee uren waren echt vermoeiend !! maar het laatste uurtje was wel ok !! :D
Zo, ons klein weekverslagje !!! alvast een hele leuke week gehad !! Hopen dat dit zo blijft.
We realiseren ons wel dat het hier echt gigantisch snel voorbij gaat, het is al weer donderdag !! Jonges toch !! Voor we het weten, zal het hier al gedaan zijn en zijn we terug thuis !! daar mogen we nu nog niet te veel aan denken, want we amuseren ons echt wel !!
Oh ja, nog even een korte toelichting voor de titel. Als we hier rondlopen in Senegambia en langs de cafés lopen, proberen ze ons hier binnen te lokken door te zeggen dat het een happy hour is. De drank is dan aan halve prijs. Het is hier dan happy hour van 12 ’s middags tot ’s avonds laat. Feesten maar, haha
Dikke kus
Aisha and Sofia
zondag 22 februari 2009
it's good to be good
It’s nice to be nice…..
Jullie vragen zich af, wat is dat nu weer.. Wel dat is een zinneke die we zeker 100 keer per dag horen, enkele varianten hierop zijn: it’s good to be good, it’s from the heart, yeah e, how is the night… en we kunnen nog doorgaan, maar we gaan het stoppen want liggen al alle 2 plat van het lachen… jaja dat onze dagelijkse kost.
Oke, weekoverzicht:
Maandag en dinsdag hebben we les gegeven aan onze kleine bengels, we hebben een groepje van ongeveer 27 kindjes. Het laatste uur van de dag hebben we de oudere kindjes van Level 1, dat was echt een hel!!!! We hebben dan ook deze week weer eens een hartig woordje moeten praten met de leerkrachten dat dit echt niet zo verder kan!! Die kinderen roepen, tieren, slaan, vechten… luisteren niet wanneer er geen andere leerkracht in de buurt is. Dinsdag om 13uur, na school, was de maat vol!! We konden alle 2 wel wenen, zo erg was het! Uiteindelijk hebben we beslist met de leerkrachten dat er constant een leerkracht bij ons is om te vertalen e! Dus zoals je leest, tis hier niet altijd rozengeur en maneschijn!
Woensdag wast dan wel weer dikke fun. Twas hier Independence day, feestdag. We zijn met de leerkrachten naar Serekunda geweest, vorige week heb ik een foto op de blog gezet van Sofie en ik bij een scouts vlag, wel dat was daar. We hebben daar een parade gezien van het leger, de scholen van rondom Serekunda, jeugdbewegingen, vrouwenbewegingen die in een parade liepen. Het was heel leuk om dat mee te maken! Het was een verschrikkelijk warme dag en in Serekunde 1000den mensen! In de namiddag zijn we dan met de leerkrachten naar het strand geweest. Na een dagje hevige zon hebben we ’s avonds elkaar eens goed uitgelachen. Sofie heeft goed gelachen met mij, omdat mijn hoofddoek in mijn voorhoofd stond (dat is ondertussen al bij gebruind zulle). Ik heb eens goed gelachen met haar omdat haar zonnebril in haar gezicht stond.
Donderdag wast dan wel minder, Sofie een dag in haar bed met koorts… Ik heb dan natuurlijk goed voor haar gezorgd! Het was waarschijnlijk een zonneslag, gelukkig was ze de dag nadien al vele beter! Zodat ze mij terug kon bijstaan in school en terug wat leven was in ons appartement (!
Vrijdag was een zalige dag op school. Het was feestdag geweest dus vele kinderen komen niet meer naar school na een feestdag en de vrijdag is het sowieso rustiger. Sofie en ik hadden dus maar 8 kindjes van de 27!! Ideaal, we hebben er eens goed gebruik van gemaakt en veel met de kinderen gespeeld. Ze wisten echt niet wat er gebeurde! Een leerkrachten die vertaalde zei ons dat de kindjes zelf niet wisten wat ze met speelgoed moesten doen. In België vliegen kinderen op speelgoed, in Gambia kijken ze en wachten af. Het is uiteindelijk echt wel een leuke voormiddag geweest en de kinderen amuseerden hun echt met het speelgoed! Sofie en ik allebei een goed gevoel achteraf. Vrijdagnamiddag hadden we rond “16u” vergadering met de ouders. De vergadering startte om 17u30 (. Ondertussen ben ik even weggeroepen geweest door de verantwoordelijke van het ziekenhuisje, dicht bij de school. Er moest een vrouw bevallen. Er heeft iemand gezegd dat ik vroedkunde heb gestudeerd en natuurlijk staan ze daar he! Kheb de bevalling niet gedaan, want moest bij de vergadering zijn van de ouders. Ben wel gaan kijken naar de vrouw, uiteindelijk ist een manneke geworden. Ja, die vergadering…… wat een heksenketel!!!!! In het begin verliep het allemaal heel beschaafd, Sofie en ik hebben ook ons eindwerk kunnen voorstellen. Maar daarna…. Wow de ene na de andere begon daar te roepen en wij maar toekijken, maar we verstonden er niks van, want twas in Wolof en Madinka. Ni normaal en dat bleef maar duren, nog nooit meegemaakt, we waren allemaal ferm onder de indruk! Na een paar uur was de vergadering ten einde en hebben we ons nog moeten haasten om voor de donker terug thuis te zijn!
Vandaag, zaterdag, hadden we een uitstap gepland met Babou. Het was een boottocht. We hadden allemaal veel beestjes verwacht, want Babou was maar aan het praten over dolfijnen, krokodillen, walvissen… . Waw, wij al met grote verwachtingen opgestaan. Jaja want we waren er nog niet he… Iedere dag is hier een avontuur en dat de dag opnieuw bewezen. Babou had een auto geleend van een vriend om ons te voeren naar de boot. Maarja die wagen… na 50 meter wast al gedaan, amai wij zijn nog aan het lachen als we er terug aan denken. Dus wij alle 6 beginnen duwen aan die auto, maja niet meer willen starten he. Dan zei Babou dat er geen benzine meer in was, dus hij naar het dichts bijzijnde tankstation gelopen, het zweet liep van zijn voorhoofd. Joehoew benzine…. Jaja dacht je maar, geen avance, niet willen starten. We hadden al weer een hele kudde volk rond ons. Na een uur hebben we dan besloten om een busje te pakken ( jaja in Afrika moet je veel geduld hebben! Uiteindelijk zijn we bij de boot geraakt, weliswaar een uur en een kwartier te laat, twas dan 11u15. Wij dachten dat we direct konden vertrekken met die boot, maar ze moesten nog om dit en dat… kortom om 12u30 is de motor van de boot gestart, gelukkig zonder problemen en vaarden we The Gambia River op, richting The Mangroven. The Mangroven is dus één en al struikgewas. Het was wel mooi, rustig. Opeens hebben we de boot stilgelegd en hebben we gevist. Amai vissen, best wel leuk voor eventjes, maar Wannes en Koen wat zagen jullie in godsnaam in die vislijn?????? ( ( ( Kwamen na een tijdje echt wel ambetant, want die beesten wilden maar niet bijten, jaja met ons aas gaan lopen geen probleem, maar bijten… Oh en dat aas dat waren gewoon SCAMPI’S, man wij al aan het watertanden, alle jong die geven dat gewoon aan vissen, terwijl wij wel een ongare kip mogen eten…En wij maar fantaseren over gerechtjes met scampi’s…s ‘Middags hebben we op de boot eten gekregen: groentjes, spaghetti, gefrituurde patatten en een kip die niet gaar was! Daarna hebben, voor de verandering, maar nog een paar uurkes gevist, want we hadden nog niet genoeg vis voor de barbecue van deze avond (die by the way helemaal niet is doorgegaan, onze gevangen vis krijgen we morgen op ons bord). Wij hebben een vis gevangen!!!! Joepie (. Daarna zijn we naar ‘ Lamin lodge ‘ gevaren, echt wel mooi. Dat is een toeristisch plekje op palen in het water. Echt wel leuk, mooi, ge ga wel de foto’s zien. Daarna moesten we nog een heel eind terug varen en zijn we zonder problemen terug af gezet aan onze deur! Wat een luxe. Het was een leuk dagje, maar hadden wel allemaal iets anders verwacht. Nu allemaal doodmoe van de ‘rivier’lucht. Morgen is het voor ons een dagje werken voor school, om dan maandag terug voor de klas te staan.
He beseffen jullie dat, dat we hier volgende week al een maand zitten??? Wij alleszins niet! Het was al een onvergetelijke ervaring en avontuur, we zijn benieuwd naar de komende maanden!
Bye Belgenlandje, tot volgende week of zo en geniet van de foto’s!!!
Dikke zoen van Sofie en Elien
Jullie vragen zich af, wat is dat nu weer.. Wel dat is een zinneke die we zeker 100 keer per dag horen, enkele varianten hierop zijn: it’s good to be good, it’s from the heart, yeah e, how is the night… en we kunnen nog doorgaan, maar we gaan het stoppen want liggen al alle 2 plat van het lachen… jaja dat onze dagelijkse kost.
Oke, weekoverzicht:
Maandag en dinsdag hebben we les gegeven aan onze kleine bengels, we hebben een groepje van ongeveer 27 kindjes. Het laatste uur van de dag hebben we de oudere kindjes van Level 1, dat was echt een hel!!!! We hebben dan ook deze week weer eens een hartig woordje moeten praten met de leerkrachten dat dit echt niet zo verder kan!! Die kinderen roepen, tieren, slaan, vechten… luisteren niet wanneer er geen andere leerkracht in de buurt is. Dinsdag om 13uur, na school, was de maat vol!! We konden alle 2 wel wenen, zo erg was het! Uiteindelijk hebben we beslist met de leerkrachten dat er constant een leerkracht bij ons is om te vertalen e! Dus zoals je leest, tis hier niet altijd rozengeur en maneschijn!
Woensdag wast dan wel weer dikke fun. Twas hier Independence day, feestdag. We zijn met de leerkrachten naar Serekunda geweest, vorige week heb ik een foto op de blog gezet van Sofie en ik bij een scouts vlag, wel dat was daar. We hebben daar een parade gezien van het leger, de scholen van rondom Serekunda, jeugdbewegingen, vrouwenbewegingen die in een parade liepen. Het was heel leuk om dat mee te maken! Het was een verschrikkelijk warme dag en in Serekunde 1000den mensen! In de namiddag zijn we dan met de leerkrachten naar het strand geweest. Na een dagje hevige zon hebben we ’s avonds elkaar eens goed uitgelachen. Sofie heeft goed gelachen met mij, omdat mijn hoofddoek in mijn voorhoofd stond (dat is ondertussen al bij gebruind zulle). Ik heb eens goed gelachen met haar omdat haar zonnebril in haar gezicht stond.
Donderdag wast dan wel minder, Sofie een dag in haar bed met koorts… Ik heb dan natuurlijk goed voor haar gezorgd! Het was waarschijnlijk een zonneslag, gelukkig was ze de dag nadien al vele beter! Zodat ze mij terug kon bijstaan in school en terug wat leven was in ons appartement (!
Vrijdag was een zalige dag op school. Het was feestdag geweest dus vele kinderen komen niet meer naar school na een feestdag en de vrijdag is het sowieso rustiger. Sofie en ik hadden dus maar 8 kindjes van de 27!! Ideaal, we hebben er eens goed gebruik van gemaakt en veel met de kinderen gespeeld. Ze wisten echt niet wat er gebeurde! Een leerkrachten die vertaalde zei ons dat de kindjes zelf niet wisten wat ze met speelgoed moesten doen. In België vliegen kinderen op speelgoed, in Gambia kijken ze en wachten af. Het is uiteindelijk echt wel een leuke voormiddag geweest en de kinderen amuseerden hun echt met het speelgoed! Sofie en ik allebei een goed gevoel achteraf. Vrijdagnamiddag hadden we rond “16u” vergadering met de ouders. De vergadering startte om 17u30 (. Ondertussen ben ik even weggeroepen geweest door de verantwoordelijke van het ziekenhuisje, dicht bij de school. Er moest een vrouw bevallen. Er heeft iemand gezegd dat ik vroedkunde heb gestudeerd en natuurlijk staan ze daar he! Kheb de bevalling niet gedaan, want moest bij de vergadering zijn van de ouders. Ben wel gaan kijken naar de vrouw, uiteindelijk ist een manneke geworden. Ja, die vergadering…… wat een heksenketel!!!!! In het begin verliep het allemaal heel beschaafd, Sofie en ik hebben ook ons eindwerk kunnen voorstellen. Maar daarna…. Wow de ene na de andere begon daar te roepen en wij maar toekijken, maar we verstonden er niks van, want twas in Wolof en Madinka. Ni normaal en dat bleef maar duren, nog nooit meegemaakt, we waren allemaal ferm onder de indruk! Na een paar uur was de vergadering ten einde en hebben we ons nog moeten haasten om voor de donker terug thuis te zijn!
Vandaag, zaterdag, hadden we een uitstap gepland met Babou. Het was een boottocht. We hadden allemaal veel beestjes verwacht, want Babou was maar aan het praten over dolfijnen, krokodillen, walvissen… . Waw, wij al met grote verwachtingen opgestaan. Jaja want we waren er nog niet he… Iedere dag is hier een avontuur en dat de dag opnieuw bewezen. Babou had een auto geleend van een vriend om ons te voeren naar de boot. Maarja die wagen… na 50 meter wast al gedaan, amai wij zijn nog aan het lachen als we er terug aan denken. Dus wij alle 6 beginnen duwen aan die auto, maja niet meer willen starten he. Dan zei Babou dat er geen benzine meer in was, dus hij naar het dichts bijzijnde tankstation gelopen, het zweet liep van zijn voorhoofd. Joehoew benzine…. Jaja dacht je maar, geen avance, niet willen starten. We hadden al weer een hele kudde volk rond ons. Na een uur hebben we dan besloten om een busje te pakken ( jaja in Afrika moet je veel geduld hebben! Uiteindelijk zijn we bij de boot geraakt, weliswaar een uur en een kwartier te laat, twas dan 11u15. Wij dachten dat we direct konden vertrekken met die boot, maar ze moesten nog om dit en dat… kortom om 12u30 is de motor van de boot gestart, gelukkig zonder problemen en vaarden we The Gambia River op, richting The Mangroven. The Mangroven is dus één en al struikgewas. Het was wel mooi, rustig. Opeens hebben we de boot stilgelegd en hebben we gevist. Amai vissen, best wel leuk voor eventjes, maar Wannes en Koen wat zagen jullie in godsnaam in die vislijn?????? ( ( ( Kwamen na een tijdje echt wel ambetant, want die beesten wilden maar niet bijten, jaja met ons aas gaan lopen geen probleem, maar bijten… Oh en dat aas dat waren gewoon SCAMPI’S, man wij al aan het watertanden, alle jong die geven dat gewoon aan vissen, terwijl wij wel een ongare kip mogen eten…En wij maar fantaseren over gerechtjes met scampi’s…s ‘Middags hebben we op de boot eten gekregen: groentjes, spaghetti, gefrituurde patatten en een kip die niet gaar was! Daarna hebben, voor de verandering, maar nog een paar uurkes gevist, want we hadden nog niet genoeg vis voor de barbecue van deze avond (die by the way helemaal niet is doorgegaan, onze gevangen vis krijgen we morgen op ons bord). Wij hebben een vis gevangen!!!! Joepie (. Daarna zijn we naar ‘ Lamin lodge ‘ gevaren, echt wel mooi. Dat is een toeristisch plekje op palen in het water. Echt wel leuk, mooi, ge ga wel de foto’s zien. Daarna moesten we nog een heel eind terug varen en zijn we zonder problemen terug af gezet aan onze deur! Wat een luxe. Het was een leuk dagje, maar hadden wel allemaal iets anders verwacht. Nu allemaal doodmoe van de ‘rivier’lucht. Morgen is het voor ons een dagje werken voor school, om dan maandag terug voor de klas te staan.
He beseffen jullie dat, dat we hier volgende week al een maand zitten??? Wij alleszins niet! Het was al een onvergetelijke ervaring en avontuur, we zijn benieuwd naar de komende maanden!
Bye Belgenlandje, tot volgende week of zo en geniet van de foto’s!!!
Dikke zoen van Sofie en Elien
donderdag 19 februari 2009
nieuws
hallo allemaal,
tzal maar een kort blogberichtje zijn, want mijn tijd is bijna op voor internet.
sofie ligt momenteel wat ziek in haar bed, hopelijk morgen beter!
hier alles in orde anders. Het heeft hier vannacht en vanmorgen geregend!!!
Heel raar want je ziet die regen niet he, terwijl het echt aan het doorregenen was. gelukkig is het maar enkele minuten en was het daarna over! gisteren was het hier feestdag, we zijn met de leerkrachten naar Serekunda geweest en een mooi parade gezien, echt wel plezant! daarna genoten van een namiddagje strand, want het was een hele warme dag!! Anders niet zoveel gebeurd, kga vlug nog wat foto`s opzetten, een langer verslag volgt wel een dezer dagen!! bye xxxxxxxx
maandag 16 februari 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
